Het Oost-Vlaamse assisenhof heeft Katrien De Paep (63) na een kort beraad over de strafmaat veroordeeld tot vijf jaar cel met probatie-uitstel. Eerder op de dag werd ze schuldig bevonden aan de vergiftiging en poging vergiftiging van haar moeder Maria Verhofstede (85).

De assisenjury verklaarde Katrien De Paep (63) schuldig aan de gifmoord op haar moeder Maria Verhofstede (85). Maar ze kreeg vijf jaar cel met uitstel, zodat ze met haar man en kinderen terug naar huis mocht.

De broer en zus van Katrien De Paep (63) zitten gewrongen tussen een gevoel van kwaadheid en begrip voor de dodelijke insulinespuit op hun moeder Maria Verhofstede (85). “Wij konden geen afscheid nemen van ons moeder. Dat maakt het moeilijk om te plaatsen.”

De echtgenoot en zoon van Katrien De Paep (63) hebben “gigantisch veel angst” voor het verdict van de assisenjury. “Ik hoop dat mama niet meer naar de cel moet. Daar is niemand mee gediend. Oma zou dat absoluut niet gewild hebben.”

Sara (31), de dochter van Katrien De Paep, werkte zelf als verpleegkundige op de afdeling in het ziekenhuis waar haar moeder bij haar oma een dodelijke spuit insuline toediende. Ze keurt haar daad af, maar begrijpt het wel. “Ik mag er niet aan denken dat mama terug naar de gevangenis moet.”

Het Wetboek van Strafvordering voorziet dat getuigen op een assisenproces vooraf niet met elkaar mogen spreken. Toch niet over de zaak of de beschuldigde. De voorzitter moet daarop toezien. Maar op het proces tegen Katrien D. P. blijkt dat wel een héle lastige te worden.

De advocaten van verpleegkundige Katrien De Paep namen een directeur van het ziekenhuis op de korrel waar slachtoffer Maria (85) vergiftigd werd. De reden: ze belegde een vergadering voor al het zorgpersoneel om hen op dit assisenproces voor te bereiden. “Iemand voelde zich daar onder druk gezet.”

Verpleegster Katrien De Paep (63) getuigde vrijdag zeer emotioneel over het toedienen van een dodelijke dosis insuline bij haar eigen moeder Maria (85). “Mijn moeder was zoals mijn kind. Ik kon het niet verdragen dat zij pijn of verdriet had. Maar natuurlijk had ik het recht niet om zoiets te doen.”

Een kille moord met een spuit? Of een laatste daad van liefde? In het assisenproces rond Katrien D. P., een verpleegkundige die haar zieke moeder een dodelijke dosis insuline toediende, moet de volksjury in Gent eind volgende week een lastige juridische en menselijke knoop doorhakken. Dit is er vier jaar geleden gebeurd.